خود باختگی
101 بازدید
تاریخ ارائه : 1/2/2013 2:39:00 PM
موضوع: علوم سیاسی

امروزه جامعه اسلامی - خصوصا قشر تحصیل کرده حوزوی و دانشگاهی - چنان از فرهنگ اصیل اسلامی فاصله گرفته و تحت سیطره تمدن مادی شرق و غرب درآمده است که در استفاده از الفاظ و واژه های غربی مسابقه گذارده و از یکدیگر پیشی می گیرند و به استعمال این الفاظ به خود می بالند و علم و دانش افراد را با مقدار تسلط بر این الفاظ می سنجند!!!

گو اینکه می پندارند الفاظ غربی موضوعیت دارد و استفاده از آنها راه پیشرفت و تمدن را برایشان هموار می سازد.

و بالعکس از هر چه کلمات عربی و اسلامی پرهیز می کنند و خیال می کنند که استعمال آنها مایه سر افکندگی و نشانه تحجر و عقب ماندگی است و بعضا چنان خود را به تکلف و زحمت می اندازند که حتی فهم مقصودشان نیز به ساعت ها فکر و اندیشه نیاز پیدا می کند.

و زهی تاسف که برخی از نهادهای مربوطه و متولیان امر نیز سعی بلیغ و اهتمام تمام در این راستا دارند! سعیهم مشکور ان شاء الله تعالی.

البته این غرب زدگی و خود باختگی مسئله ای تازه و نوپدید نیست بلکه از دیرباز و زمانی که یونان مهد فلسفه و حکمت به شمار می رفت چنین مشکلی گریبانگیر مسلمانان بود. به عنوان مثال کلمه باری ارمیناس که ملا هادی سبزواری در منظومه دارد:

                     ذا ما یقال باری ارمیناس         صوری بحث الموصل قیاس

یا مثل کلمه ایساغوجی:

                    باب الحدود و الرسوم قد جی    باب المقدمات ایساغوجی

و مثل کلمه اسطقس و ... که کتب فلسفه و حکمت مشحون و مملو از این کلمات است.

با این وصف انسان از حرص و ولع برخی از فضلاء بر استفاده از الفاظی مثل تکنیک، تاکتیک، دیالکتیک، استراتژیک، هرمونتیک، دیکتاتوری، دیپلماسی، دموکراسی، تکنولوژی، سناریو، سناتور، سمینار و ... تعجب می کند و حال آنکه معادل و برابر فارسی و عربی برایشان وجود دارد.

به امید روزی که خود را باور کنیم.