أنا النقطة التی تحت الباء
346 بازدید
تاریخ ارائه : 5/28/2013 8:44:00 AM
موضوع: علوم حدیث

قیل:

در عصر امیرالمومنین امام علی (ع) کلمات بدون نقطه و حرکت بوده اند و این علائم در سده دوم توسط خلیل بن احمد فراهیدی ایجاد شده است. و لذا انتساب روایت «أنـا الـنـقـطـة الـتـی تـحـت الـبـاء» یا «خطبه بی نقطه» یا «قرآن های منقّطی که در موزه ها نگاهداری می شود» به ایشان فاقد اعتبار است.

اقول:

1- در آن دوره نقطه وجود نداشته و سند روایت یاد شده مخدوش است و انتساب «خطبه بی نقطه» و «قرآن های منقّط» نیز به حضرت فاقد وجاهت علمی است.

2- مقصود روایت، نخستین قطره ای است که از قلم می چکد و حرف بر آن بناء می شود.

3- خط متشکل از نقطه است و مراد حضرت اولین نقطه ای است که حرف از آن تشکیل می گردد.

4- «نُـقـطـه» به نون، تصحیف «بُـقـطـه» به باء به معنای نکته می باشد.

5- مطابق روایت برخی از تاریخ نگاران همچون ابن ندیم وحاجی خلیفه حروف و حرکات و نقطه  توسط سه برادر از قبیله طی  در زمان جاهلیت وضع شد. از همین روی نقطه و حرکت پیش از نزول قرآن متعارف و متداول بوده جز آنکه قرآن فاقد آن بود تا آنکه توسط ابوالاسود دؤلی نقطه دار و حرکت گذاری شد.