و صارت کالخیال
572 بازدید
تاریخ ارائه : 3/8/2015 8:35:00 AM
موضوع: ادبیات عرب

امام صادق (علیه السلام) درباره وضعیت جسمانی بانوی آب و آیینه، فاطمه زهرا (سلام الله علیها) پس از رحلت حضرت رسالت پناه (صلی الله علیه و آله و سلم) چنین می فرماید:

فَلَمَّا قُبِضَ رَسُولُ اللَّهِ ص وَ نَالَهَا مِنَ الْقَوْمِ مَا نَالَهَا لَزِمَتِ الْفِرَاشَ وَ نَحَلَ جِسْمُهَا حَتَّى صَارت كَالْخَيَال‏[دعائم الاسلام، ج1، ص232]

ترجمه: و پس از آنکه آن [همه رنج و محنت] از مردم [نسناس و خدانشناس] بدو رسید، رنجور و خانه نشین شد و تن [زار و نزار]ش [هماره] بی رمق[تر می] شد تا آنکه همچون چوبِ خشک گردید.

کم نیستند افراد ناآگاهی که «خَیال» را به سایه و شبح ترجمه می کنند، در صورتی که مراد از آن سازه ای است از چوب و به شکل انسان با لباس های سیاه و کهنه و پاره که در کشتزارها برای دور ساختن پرندگان و چرندگان بر پا می گردد و در فارسی «مترسه» یا «هراسه» نامیده می شود.

جوهری در صحاح ذیل ماده «خیل» چنین می نویسد: و الْخَيَالُ‏: خشبةٌ عليها ثيابٌ سودٌ تُنْصَبُ للطَير و البهائم فتظنُّه إنساناً.

السلام علیکِ ایتها الصدیقة الشهیدة